Dead By Sunrise

Gaan we die lolligaard van een Dumbledore nog eens citeren? Ja? Nee?

Het publiek mag nu stemmen:
. TU
. TI
. TU
. TI
. TU
. TI
. BEDEBEDEBEDEBOEM
En de resultaten zijn binnen...
Ouch...
49.9%: JA
49.9%: NEE
 0.2%: ONBESLIST
Oei... mja, het is mijn blog, dus ik beslis. Neen. Als je het citaat wil zien, kijk dan maar naar mijn vorige, maar niet mindere post.

Dus, waar waren we? Ah ja. Dead By Sunrise. Voordien gekend als Snow White Tan (Voor de Bowie-kenners), DBS is het zijproject van Linkin Park-zanger Chester Bennington. Samen met Elias Andra, Brandon Belsky, Amir Derakh, Ryan Shuck en Anthony 'Fu' Valcic vormt hij het jonge sextet.
Hun debuutalbum, Out Of Ashes (waarvan ik een kopie van bezit, dank u wel) kwam oktober jongstleden uit, met 12 songs. Met singles zoals Crawl Back In en Let Down vestigt de groep zich aardig.

En afgelopen zaterdag waren ze in ons Belgenlandje. Terwijl Linkin Park maar één keer ooit hier is geweest, in 2001 in het voor programma van Deftones, is DBS direct op hun eerste headline tour hier.
De Vk* in St.-Jans-Molenbeek was de uitverkoren locatie. Een aardige zaal met fantastische akoestiek, en een capaciteit van 400 bezoekers.

Voorprogramma was het Britse The Delta Fiasco, een stevige mix tussen rock, punk en elektronische muziek. Ik vond ze zeker niet slecht, maar het merendeel van het publiek was niet geboeid. Janetten. Die jongens krijgen de kans om voor een (relatief) bekende groep te openen, en dan verneuken jullie het zo.

The Delta Fiasco - The Paperhouse

En dan was het plots 21.30. Ik ben al een aantal keren naar een concert gegaan, en ik verwacht tegenwoordig niet anders dan dat de artiest/groep te laat is. Groot was de verbazing dus toen op dat moment de lichten uitging en de eerste noten gespeeld werden. En toen kwam Chester op, waarna praktisch iedereen door het lint ging. Ik niet uiteraard. Daarvoor ben ik too down-to-earth. Maar het doet natuurlijk goed om je favoriete zanger live te zien om minder dan 10 meter.

De setlist:
01. Fire
02. Inside Of Me
03. Morning After
04. Too Late
05. Let Down
06. Walking In Circles
07. In The Darkness
08. Into You
09. End Of The World
10. Condemned
11. My Suffering
------------------------------
12. Crawl Back In
13. 20 Eyes (The Misfits cover)
Ik ben legaal verplicht te vermelden dat de setlist komt van http://www.lplive.net. Niet dat dit erg is hoor. Toffe mensen daar.

 Schitterende sfeer, dat wel. Tot op 1 moment. Tijdens In The Darkness gooide Chester zijn T-shirt in het publiek, op 2 meter van mij af. Ik ben een grote fan, maar we moeten niet overdrijven hè. Een vijftal man grijpt de shirt tegelijk vast... En blijven zo staan, af en toe eens te trekken. Aangezien ik dichtbij stond werd ik bijna elke 10 seconden omgeduwd. Dus ik duwde terug. Hard. Eikels. Partypoopers. Een klein voordeeltje... Ik kon zo'n 3 à 4 rijen naar voor kruipen, om praktisch van voor te staan. En de rest van het concert was nog wel leuk. 

Na het laatste liedje kwam een deel van de groep het publiek in en begon te praten met de mensen. Pooch, de geluidstechnicus, speelde op het einde een grapversie van het liedje One Step Closer (Linkin Park) waarop praktisch iedereen luidkeels begon mee te zingen. Chester hoorde dit, en begon als een dirigent iedereen te begeleiden. Ahhh, good times. En bij het doorgaan stond de zanger van Delta Fiasco ook nog even in de zaal met fans te praten. Toffe jongens, alle 9.