De enorme Granny Smith. De massieve Jonagold. Of gewoonweg de Big Apple.
Ik, Janne F.D. Van Rompaey, ben geen grote Amerika-fan. Niet zozeer het land, maar vooral de inwoners storen mij. Niet allemaal natuurlijk, maar het overgrote deel, met hun patriottische gedachten, en Better-than-thou houding. Soit, ik ben genoeg aan het uitwijden, terug naar NY.
Korte schets van het verhaal: mijn mama werkt bij de spoorwegen - onze fantastische NMBS - en zit dus ook bij de mutualiteit van het spoor. Via deze mutualiteit kan je verschillende reizen doen aan verminderd tarief (ik ga er vanuit dat dit hetzelfde is bij andere mutualiteiten). Ik ga al jarenlang mee naar Oxford, mijn tweede thuisstad, maar dit jaar ging dit niet meer. Ik ben namelijk te oud… Gelukkig waren er nog enkele andere reizen beschikbaar, en daar zat een reis naar de stad der steden bij: New York City. Het eerste wat ik deed was me inschrijven, maar er stond uitdrukkelijk bij dat ze niet konden garanderen dat je meekon als je je inschrijft wegens ongelooflijke drukte.
Dus langs de ene kant had ik me ingeschreven, aan de andere kant was mijn deelname helemaal niet zeker. Tot dinsdag. Lieke, mijn zusje, ging de brievenbus leegmaken. Ze kwam terug met een envelop en een grijns en zei: "Janne, ik denk dat ik heel goed nieuws heb!". Eventjes stressen, en dan de hele buurt bij elkaar schreeuwen. Ik ga dus wel degelijk mee naar New York deze zomer.
De city-trip is op zich niet zo bijzonder lang, maar toch 8 dagen met heel waarschijnlijk een groot deel vrijheid.
In de formule zitten o.a. wandelen in Manhattan, naar Central Park gaan, the MET bezoeken. Brooklyn Heights en Staten Island ontbreken ook niet. En last but not least: Harlem, Chinatown en Little Italy. Met de woorden van onze Kazachse vriend Borat Sagdiyev: Wow wow wee wa!
vrijdag 9 april 2010
vrijdag 26 maart 2010
Hehe
Ik ga van mijn blog schaamteloos gebruik maken om reclame te maken.
Sinds enkele weken kan je de meeste concerten van Linkin Park van de periode 2007-2009 aankopen op de officiële website. Elk concert kost een kleine $10.
Sinds enkele weken kan je de meeste concerten van Linkin Park van de periode 2007-2009 aankopen op de officiële website. Elk concert kost een kleine $10.
dinsdag 23 februari 2010
Dead By Sunrise
Gaan we die lolligaard van een Dumbledore nog eens citeren? Ja? Nee?
Het publiek mag nu stemmen:
. TU
. TI
. TU
. TI
. TU
. TI
. BEDEBEDEBEDEBOEM
En de resultaten zijn binnen...
Ouch...
49.9%: JA
49.9%: NEE
0.2%: ONBESLIST
Oei... mja, het is mijn blog, dus ik beslis. Neen. Als je het citaat wil zien, kijk dan maar naar mijn vorige, maar niet mindere post.
Dus, waar waren we? Ah ja. Dead By Sunrise. Voordien gekend als Snow White Tan (Voor de Bowie-kenners), DBS is het zijproject van Linkin Park-zanger Chester Bennington. Samen met Elias Andra, Brandon Belsky, Amir Derakh, Ryan Shuck en Anthony 'Fu' Valcic vormt hij het jonge sextet.
Hun debuutalbum, Out Of Ashes (waarvan ik een kopie van bezit, dank u wel) kwam oktober jongstleden uit, met 12 songs. Met singles zoals Crawl Back In en Let Down vestigt de groep zich aardig.
En afgelopen zaterdag waren ze in ons Belgenlandje. Terwijl Linkin Park maar één keer ooit hier is geweest, in 2001 in het voor programma van Deftones, is DBS direct op hun eerste headline tour hier.
De Vk* in St.-Jans-Molenbeek was de uitverkoren locatie. Een aardige zaal met fantastische akoestiek, en een capaciteit van 400 bezoekers.
Voorprogramma was het Britse The Delta Fiasco, een stevige mix tussen rock, punk en elektronische muziek. Ik vond ze zeker niet slecht, maar het merendeel van het publiek was niet geboeid. Janetten. Die jongens krijgen de kans om voor een (relatief) bekende groep te openen, en dan verneuken jullie het zo.
The Delta Fiasco - The Paperhouse
En dan was het plots 21.30. Ik ben al een aantal keren naar een concert gegaan, en ik verwacht tegenwoordig niet anders dan dat de artiest/groep te laat is. Groot was de verbazing dus toen op dat moment de lichten uitging en de eerste noten gespeeld werden. En toen kwam Chester op, waarna praktisch iedereen door het lint ging. Ik niet uiteraard. Daarvoor ben ik too down-to-earth. Maar het doet natuurlijk goed om je favoriete zanger live te zien om minder dan 10 meter.
De setlist:
01. Fire
02. Inside Of Me
03. Morning After
04. Too Late
05. Let Down
06. Walking In Circles
07. In The Darkness
08. Into You
09. End Of The World
10. Condemned
11. My Suffering
------------------------------
12. Crawl Back In
13. 20 Eyes (The Misfits cover)
Ik ben legaal verplicht te vermelden dat de setlist komt van http://www.lplive.net. Niet dat dit erg is hoor. Toffe mensen daar.
Schitterende sfeer, dat wel. Tot op 1 moment. Tijdens In The Darkness gooide Chester zijn T-shirt in het publiek, op 2 meter van mij af. Ik ben een grote fan, maar we moeten niet overdrijven hè. Een vijftal man grijpt de shirt tegelijk vast... En blijven zo staan, af en toe eens te trekken. Aangezien ik dichtbij stond werd ik bijna elke 10 seconden omgeduwd. Dus ik duwde terug. Hard. Eikels. Partypoopers. Een klein voordeeltje... Ik kon zo'n 3 à 4 rijen naar voor kruipen, om praktisch van voor te staan. En de rest van het concert was nog wel leuk.
Na het laatste liedje kwam een deel van de groep het publiek in en begon te praten met de mensen. Pooch, de geluidstechnicus, speelde op het einde een grapversie van het liedje One Step Closer (Linkin Park) waarop praktisch iedereen luidkeels begon mee te zingen. Chester hoorde dit, en begon als een dirigent iedereen te begeleiden. Ahhh, good times. En bij het doorgaan stond de zanger van Delta Fiasco ook nog even in de zaal met fans te praten. Toffe jongens, alle 9.
Het publiek mag nu stemmen:
. TU
. TI
. TU
. TI
. TU
. TI
. BEDEBEDEBEDEBOEM
En de resultaten zijn binnen...
Ouch...
49.9%: JA
49.9%: NEE
0.2%: ONBESLIST
Oei... mja, het is mijn blog, dus ik beslis. Neen. Als je het citaat wil zien, kijk dan maar naar mijn vorige, maar niet mindere post.
Dus, waar waren we? Ah ja. Dead By Sunrise. Voordien gekend als Snow White Tan (Voor de Bowie-kenners), DBS is het zijproject van Linkin Park-zanger Chester Bennington. Samen met Elias Andra, Brandon Belsky, Amir Derakh, Ryan Shuck en Anthony 'Fu' Valcic vormt hij het jonge sextet.
Hun debuutalbum, Out Of Ashes (waarvan ik een kopie van bezit, dank u wel) kwam oktober jongstleden uit, met 12 songs. Met singles zoals Crawl Back In en Let Down vestigt de groep zich aardig.
En afgelopen zaterdag waren ze in ons Belgenlandje. Terwijl Linkin Park maar één keer ooit hier is geweest, in 2001 in het voor programma van Deftones, is DBS direct op hun eerste headline tour hier.
De Vk* in St.-Jans-Molenbeek was de uitverkoren locatie. Een aardige zaal met fantastische akoestiek, en een capaciteit van 400 bezoekers.
Voorprogramma was het Britse The Delta Fiasco, een stevige mix tussen rock, punk en elektronische muziek. Ik vond ze zeker niet slecht, maar het merendeel van het publiek was niet geboeid. Janetten. Die jongens krijgen de kans om voor een (relatief) bekende groep te openen, en dan verneuken jullie het zo.
The Delta Fiasco - The Paperhouse
En dan was het plots 21.30. Ik ben al een aantal keren naar een concert gegaan, en ik verwacht tegenwoordig niet anders dan dat de artiest/groep te laat is. Groot was de verbazing dus toen op dat moment de lichten uitging en de eerste noten gespeeld werden. En toen kwam Chester op, waarna praktisch iedereen door het lint ging. Ik niet uiteraard. Daarvoor ben ik too down-to-earth. Maar het doet natuurlijk goed om je favoriete zanger live te zien om minder dan 10 meter.
De setlist:
01. Fire
02. Inside Of Me
03. Morning After
04. Too Late
05. Let Down
06. Walking In Circles
07. In The Darkness
08. Into You
09. End Of The World
10. Condemned
11. My Suffering
------------------------------
12. Crawl Back In
13. 20 Eyes (The Misfits cover)
Ik ben legaal verplicht te vermelden dat de setlist komt van http://www.lplive.net. Niet dat dit erg is hoor. Toffe mensen daar.
Schitterende sfeer, dat wel. Tot op 1 moment. Tijdens In The Darkness gooide Chester zijn T-shirt in het publiek, op 2 meter van mij af. Ik ben een grote fan, maar we moeten niet overdrijven hè. Een vijftal man grijpt de shirt tegelijk vast... En blijven zo staan, af en toe eens te trekken. Aangezien ik dichtbij stond werd ik bijna elke 10 seconden omgeduwd. Dus ik duwde terug. Hard. Eikels. Partypoopers. Een klein voordeeltje... Ik kon zo'n 3 à 4 rijen naar voor kruipen, om praktisch van voor te staan. En de rest van het concert was nog wel leuk.
Na het laatste liedje kwam een deel van de groep het publiek in en begon te praten met de mensen. Pooch, de geluidstechnicus, speelde op het einde een grapversie van het liedje One Step Closer (Linkin Park) waarop praktisch iedereen luidkeels begon mee te zingen. Chester hoorde dit, en begon als een dirigent iedereen te begeleiden. Ahhh, good times. En bij het doorgaan stond de zanger van Delta Fiasco ook nog even in de zaal met fans te praten. Toffe jongens, alle 9.
donderdag 11 februari 2010
Alas. Earwax.
"Ah, music. A magic beyond all we do here."Het excentrieke schoolhoofd van Hogwarts (Zweinstein) slaat de nagel op de kop. Muziek is magisch. Maar niet alleen muziek. In mijn ogen is humor praktisch even belangrijk. Ik ben niet voldaan als ik tijdens mijn dagelijkse portie internetverorbering (bestaat dit woord?) geen humoristische sites heb bezocht. Schuine moppen, grappige facebook-statussen (neologismen aan de top), mislukkende medemensen, noem maar op.
- Albus Dumbledore (Albus Perkamentus)
En ik kwam plots tot een conclusie. De wereld is zo saai, grauw, depressief, etcetera... omdat er niet genoeg gelachen wordt. En daar gaan we iets aan doen. Ik toch, alleszins. Ik ga hieronder mijn favoriete humoristische sites delen.
www.jokes.com
2y(3x-7)
*ba-doem tsh*
Voor de mensen die het nog niet doorhadden, dat was een grapje.
Maar hier de echte grappige sites:
FAILBlog:
"Why don't black people go on cruises?
They're not falling for that one again."
Cyanide & Happiness:
Als de lieve lezertjes nog leuke sites hebben, mogen ze gerust reageren. =D
R E A G E E R
E A G E E R R
A G E E R R E
G E E R R E A
E E R R E A G
E R R E A G E
R R E A G E E
P.S.: Voor de 'nerds', hier is nog een toffe ongelijkheid (en niet vergelijking zoals overal op internet wordt beweerd):
9x - 7i > 3(3x - 7u)
9x - 7i > 9x - 21u
- 9x | - 9x
- 7i > - 21u
- 7 > - 7
i <3 u
- 9x | - 9x
- 7i > - 21u
- 7 > - 7
i <3 u
donderdag 4 februari 2010
Fysica en filosofie?
Ik heb het al eerder vermeld. Ik denk soms veeeeeeeel te fel na. En dit is iets waar ik over ben na beginnen te denken na het zien van Mr. Nobody. Pas op, dit is fysica! Wie allergisch is voor wetenschappen is nu gewaarschuwd.
In de film van onze fantastische Jaco Van Dormael reist Nemo in een van de levensverhalen naar de planeet van de oorlog, de rode planeet, Angaraka, Ares, Ma'adim, of gewoonweg Mars. Onderweg naar het kleine broertje van de Aarde zijn alle passagiers in een 'winterslaap' in het ruimteschip. En nu beginnen we terzake te komen. Het ruimteschip, of alleszins het passagiersgedeelte, heeft de vorm van een regelmatige veelhoek. In dit geval zullen we zeggen een dodecagon, of gewoonweg een twaalfhoek:
Een beetje situering nog: in de ruimte is er geen (of amper) zwaartekracht. In soortgelijke ruimteschepen wordt dus op kunstmatige manier zwaartekracht opgewekt. Zwaartekracht kan simpel gezegd maar door twee dingen bestaan: massa of snelheid (potentiële en kinetische energie voor de fysici). Aangezien een ruimteschip nooit zwaar genoeg kan zijn, moet er gebruik gemaakt worden van snelheid. Daarom de regelmatige-veelhoek-vorm. Een 'oneindig-hoek' is een cirkel, en draait gemakkelijk rond zijn eigen middelpunt. Hiermee wordt de wet van middelpuntvliedende kracht toegepast. Voor de leken: Wikipedia. Door de snelheid en het ronddraaien wordt het onderwerp naar buiten geslingerd, en ontstaat er op de cirkel (of veelhoek) zwaartekracht.
Stel dat je in het ruimteschip bent, in de twaalfhoek. Je staat op de onderste zijde (niet dat dit in de ruimte uitmaakt), en je voelt gewoon zwaartekracht naar 'beneden'. Je wilt naar de volgende zijde stappen, zoals het onderstaande mannetje:
En nu zijn we er (bijna). Je stapt over de hoek tussen de huidige en de volgende zijde:
Wat voel je nu? Heb je het gevoel dat je
- omhoog aan het wandelen bent?
- omlaag aan het wandelen bent?
- op dezelfde 'hoogte' aan het wandelen bent?
En, wat denken jullie? Laat het me a.u.b. weten.
In de film van onze fantastische Jaco Van Dormael reist Nemo in een van de levensverhalen naar de planeet van de oorlog, de rode planeet, Angaraka, Ares, Ma'adim, of gewoonweg Mars. Onderweg naar het kleine broertje van de Aarde zijn alle passagiers in een 'winterslaap' in het ruimteschip. En nu beginnen we terzake te komen. Het ruimteschip, of alleszins het passagiersgedeelte, heeft de vorm van een regelmatige veelhoek. In dit geval zullen we zeggen een dodecagon, of gewoonweg een twaalfhoek:
Een beetje situering nog: in de ruimte is er geen (of amper) zwaartekracht. In soortgelijke ruimteschepen wordt dus op kunstmatige manier zwaartekracht opgewekt. Zwaartekracht kan simpel gezegd maar door twee dingen bestaan: massa of snelheid (potentiële en kinetische energie voor de fysici). Aangezien een ruimteschip nooit zwaar genoeg kan zijn, moet er gebruik gemaakt worden van snelheid. Daarom de regelmatige-veelhoek-vorm. Een 'oneindig-hoek' is een cirkel, en draait gemakkelijk rond zijn eigen middelpunt. Hiermee wordt de wet van middelpuntvliedende kracht toegepast. Voor de leken: Wikipedia. Door de snelheid en het ronddraaien wordt het onderwerp naar buiten geslingerd, en ontstaat er op de cirkel (of veelhoek) zwaartekracht.
Stel dat je in het ruimteschip bent, in de twaalfhoek. Je staat op de onderste zijde (niet dat dit in de ruimte uitmaakt), en je voelt gewoon zwaartekracht naar 'beneden'. Je wilt naar de volgende zijde stappen, zoals het onderstaande mannetje:
En nu zijn we er (bijna). Je stapt over de hoek tussen de huidige en de volgende zijde:
Wat voel je nu? Heb je het gevoel dat je
- omhoog aan het wandelen bent?
- omlaag aan het wandelen bent?
- op dezelfde 'hoogte' aan het wandelen bent?
En, wat denken jullie? Laat het me a.u.b. weten.
zaterdag 30 januari 2010
Omega
What a skeletal wreck of man this is Translucent flesh and feeble bones The kind of temple where the whores and villians Try to tempt the holistic tomes Running rampant with free thought to free form In the free and clear Where the matters at hand are shelled out like lint at a laundromat To sift and focus on the bigger, better, now We all have a little sin than needs venting Virtues for the rending And laws and systems And stems are ripped from the branches of office Do you know what your post entails? Do you serve a purpose? Or purposely serve? Lying down inside of your adavistic galore The value of a Summer spent And a Winter earned For the rest of us there is always Sunday. The day of the week that reeks of rest But all we do is catch out breaths So we can wade naked into the bloody pool And place our hand on the big black book. To watch the knives zig-zag between our aching fingers. A vacation is a count-down T-minus your life and counting Time to drag your tongue across the sugar-cube And hope you get a taste What the FUCK is all this for?! (What the hell is goin' on?!) SHUT UP!! I could go on and on, but, lets move on shall we? Say, you're me and I'm you And they all watch the things we do And like a smack of spite They threw me down the stairs Haven't felt like this in years The great magnet of malicious magnanamous refuse Let me go and Plunge me into the dead spot again. Thats where you go when theres' no one else around It's just you And there was never anyone to begin with now was there? Sanctomonious pretentious dasterdly bastards With their thumb on the pulse And a finger on the trigger CLASSIFIED MY ASS! that's a FUCKING secret and you know it! Government is another way to say Better Than You. It's like ice but no pick A murder charge that won't stick It's like a whole other world Where you can smell the food But you can't touch the silverware Hah, what luck Fascism you can vote for Isn't that sweet And we're all gonna die some day Because thats the American way And I've drunk too much And said too little When your gaffer taped in the middle Say a prayer, save face Get yourself together and (see whats happening) SHUT UP! (FUCK YOU!) FUCK YOU! I'm sorry, I could go on and on but It's time to move on, so Remember your a wreck, an accident Forget the freak, your just nature Keep the gun oiled and the temple clean Shit, snort and blaspheme Let the heads cool and the engine run Because in the end, Everything we do Is just everything we've done.
Er was eens...
Aan elk zijnen dag.
Voilà, eindelijk de blog een beetje in orde naar mijn zin. De berichten hierop gaan hoogstwaarschijnlijk aan de uiteinden van het spectrum liggen. Er gaat grappige onzin bijzitten, en diepzinnige serieusheid. Muziek, fotografie - al is het amateurfotografie - en nu en dan eens een film(pje). Zoek geen logica in de verdeling, want die kan ik waarschijnlijk niet eens vinden. Oh, en soms kan ik ook een soort van 'uitvinder' zijn. Ga hier niet te fel op in, want ik weet dat de ideeën niet haalbaar zijn in het echt. Tijd om af te sluiten, en eens te gaan slapen.
Janne
P.S.: Mijn vingers liggen open van het bowlen.
P.P.S.: Ik heb honger.
Voilà, eindelijk de blog een beetje in orde naar mijn zin. De berichten hierop gaan hoogstwaarschijnlijk aan de uiteinden van het spectrum liggen. Er gaat grappige onzin bijzitten, en diepzinnige serieusheid. Muziek, fotografie - al is het amateurfotografie - en nu en dan eens een film(pje). Zoek geen logica in de verdeling, want die kan ik waarschijnlijk niet eens vinden. Oh, en soms kan ik ook een soort van 'uitvinder' zijn. Ga hier niet te fel op in, want ik weet dat de ideeën niet haalbaar zijn in het echt. Tijd om af te sluiten, en eens te gaan slapen.
Janne
P.S.: Mijn vingers liggen open van het bowlen.
P.P.S.: Ik heb honger.
Abonneren op:
Posts (Atom)
