De enorme Granny Smith. De massieve Jonagold. Of gewoonweg de Big Apple.
Ik, Janne F.D. Van Rompaey, ben geen grote Amerika-fan. Niet zozeer het land, maar vooral de inwoners storen mij. Niet allemaal natuurlijk, maar het overgrote deel, met hun patriottische gedachten, en Better-than-thou houding. Soit, ik ben genoeg aan het uitwijden, terug naar NY.
Korte schets van het verhaal: mijn mama werkt bij de spoorwegen - onze fantastische NMBS - en zit dus ook bij de mutualiteit van het spoor. Via deze mutualiteit kan je verschillende reizen doen aan verminderd tarief (ik ga er vanuit dat dit hetzelfde is bij andere mutualiteiten). Ik ga al jarenlang mee naar Oxford, mijn tweede thuisstad, maar dit jaar ging dit niet meer. Ik ben namelijk te oud… Gelukkig waren er nog enkele andere reizen beschikbaar, en daar zat een reis naar de stad der steden bij: New York City. Het eerste wat ik deed was me inschrijven, maar er stond uitdrukkelijk bij dat ze niet konden garanderen dat je meekon als je je inschrijft wegens ongelooflijke drukte.
Dus langs de ene kant had ik me ingeschreven, aan de andere kant was mijn deelname helemaal niet zeker. Tot dinsdag. Lieke, mijn zusje, ging de brievenbus leegmaken. Ze kwam terug met een envelop en een grijns en zei: "Janne, ik denk dat ik heel goed nieuws heb!". Eventjes stressen, en dan de hele buurt bij elkaar schreeuwen. Ik ga dus wel degelijk mee naar New York deze zomer.
De city-trip is op zich niet zo bijzonder lang, maar toch 8 dagen met heel waarschijnlijk een groot deel vrijheid.
In de formule zitten o.a. wandelen in Manhattan, naar Central Park gaan, the MET bezoeken. Brooklyn Heights en Staten Island ontbreken ook niet. En last but not least: Harlem, Chinatown en Little Italy. Met de woorden van onze Kazachse vriend Borat Sagdiyev: Wow wow wee wa!
vrijdag 9 april 2010
Abonneren op:
Posts (Atom)
